Vertrek zaterdag 8 oktober  ‘s morgens om 5 uur. De reis verliep voorspoedig en onze eerste overnachting  was in  Mosonmagyarovar hotel Nimrod in Hongarijë, om de volgende dag door te rijden  naar onze bestemming Agape Salard in Roemenie In de loop van de middag komen wij aan in Salard, wat na ons  laatste bezoek weinig veranderd is. De weg naar Salard is  zo als altijd zeer slecht en het dorp ziet er nog steeds miserabel uit.
We worden aller hartelijkst ontvangen door Dani Zoltan en worden uit genodigd om bij hem thuis te komen eten met natuurlijk als welkomst drankje  de nationale drank de Palenka.(zelf gestookt natuurlijk).
De volgende ochtend staat er een enorm ontbijt , klaar gezet door de dames Eva en Ita, ook door hen worden we met alle warmte ontvangen.
We maken ook kennis met de sociale werker Robert.             
We maken een dag indeling . De dames Teuni en Jenny gaan samen met de sociale werker enkele hulpbehoevende ouderen bezoeken, om zo inzicht te krijgen in het werk van deze hulpen en het effect hiervan. Hierover maken ze een verslag van hun bevindingen.
Henk en ik bekijken intussen de praktische gang van zaken bij Agape, met name het tafeltje dekje gebeuren. We concluderen dat men de zaken goed op orde heeft en de dames in de keuken nog even gemotiveerd zijn, als in onze eerdere bezoeken.
Teuni en Jenny komen enthousiast terug. Ze hebben een goed beeld kunnen krijgen van de leefomstandigheden en hoe belangrijk de thuis hulpen zijn voor deze mensen.
Dani heeft een paar belangrijke dingen te regelen in Oradea en wij gaan mee op eigen gelegenheid, om de dames kennis te laten maken met deze stad.
In Oradea  gaat de ontwikkeling in een laag tempo er moet nog veel gebeuren, maar je ziet de veranderingen. Het is best een leuke middag, waarin je  toch steeds verbaast  bent over afstand van ontwikkeling tussen stad en platteland.
De volgende ochtend na het ontbijt gaan we in vergadering en de dames gaan wandelen in Salard. De vergadering gaat met name over de thuishulpen
De rol van de locale overheid en de rol van provinciale  overheid in dit gebeuren, de verplichte aanstelling van de sociale werker en de rol van landelijke overheid is

Locale overheid :                                  
                     -  Het jaarlijks bezoeken van hulpbehoevenden door een gemeentelijke sociale werker,                                                      .                     -  samen met de sociale werker van Agape,  zowel bestaande als nieuwe gevallen

- Namen lijst samen stellen voor het volgende jaar naar aanleiding van de verkregen informatie                                    

- Ontvangen verwerken en beoordelen van rapportage's Agape-   

                                
Provinciale overheid :  
                     -  Het aanstellen van een sociale werker.

- Het controleren en handhaven van eisen gesteld aan zowel de keuken als het werk van de thuishulpen.

- Verwerken en controleren van de maand rapportage's aangeleverd door de sociale werker.

- Evalueren met de sociale werker naar aanleiding ingeleverde rapportage's

- Het vast stellen van opleiding eisen in het sociale werk.

Landelijke overheid :

- Het afgeven van vergunningen aan Agape,  ieder jaar wordt opnieuw bekeken of Agape aan de gestelde eisen heeft voldaan. Men spit hier ook nog eens een keer de rapportage's door of komen met nieuwe eisen.

- December persoonlijke gesprekken met de voorzitter en de sociale werker van Agape in Boekarest.

- Dan pas geeft men wel of niet een vergunning af.(over bureaucratie gesproken).

Sociale werker :

- Geeft samen met de voorzitter van Agape leiding aan de 4 thuishulpen, waarvan 1 hulp met  medische bevoegdheid.

- Bezoekt de mensen thuis en controleert het werk van de thuis hulpen

- Stelt een dossier op van iedere hulpbehoevende totaal 84 personen en houd deze nauwkeurig bij, met dagelijkse rapportage's van de thuishulpen en eigen waarnemingen.

- Stelt rapportage's op voor de verschillende overheid instanties. Zowel week als maand rapportage's.

- Voert evaluatie gesprekken met de thuishulpen als ook met de overheden.

- Stelt samen de locale overheid de lijst van hulpbehoevenden op.

Op dit moment geeft Agape aan 52 hulpbehoevenden thuishulp en voorziet 32 ouderen van warm eten. Totaal geeft Agape hulp in verschillende vormen aan totaal 84 personen.
De sociale werker wordt voor de helft betaald door de overheid. Hij is voor 20 uur per week aangesteld en is 3 dagen aanwezig.

Na het middag eten gaan we met z’n allen naar de kringloopwinkel. Ze zijn bezig met het lossen van een vrachtwagen uit Lichtenvoorde. Hiervoor zijn een stel zigeuners ingehuurd, ze lossen de oplegger zonder hulpmiddelen, dus alles met het handje.. Het gaat in rap tempo en binnen 1½ uur is de vrachtwagen gelost. De kasten en sommige andere dingen zitten in wikkelfolie, om transportschade  te beperken. (iets voor Bohero).
Het ziet er binnen een stuk beter uit dan bij ons laatste bezoek. Geen opgestapelde banken en alles netjes in een rij, een stuk overzichtelijker.
Dani vraagt ons of  het mogelijk is om op korte termijn een vracht uit Borculo te leveren. Dit is toegezegd.

Allard

Woensdagmorgen is het afscheid nemen van Dani, Eva, Ita en Robert. We vervolgen onze reis richting Sibiu. In Sibiu verblijven wij een paar dagen,
bewonderen de stad, die  een oostelijk/Duits karakter heeft, maar een razend snelle ontwikkeling doormaakt. De saksische herkomst van de bewoners, terug te vinden in de bouwstijl en mentaliteit is onmiskenbaar in dit gebied. .Hier maken we ook kennis tijdens een uitstapje met de ruigheid en hoogte van de Karpaten en maken kennis met eerste sneeuw van het seizoen. Het is een paar dagen genieten.
Na Sibiu, zaterdagmorgen  even een tussenstop in Medias, waar mijn oude buurman, Henri Runneboom, een Internationaal transportbedrijf is begonnen 3 jaar geleden. Het is zeer succesvol. Hij heeft 5 tankwagens lopen en heeft een nieuwe huifwagen in bestelling.

De nacht brengen we door in een klein plaatsje met de naam Bazna, 6,5 km van Medias, waar we hoe kan het ook anders, tegen een bus vol Nederlanders aanlopen, die in het zelfde pension slapen. Je komt ze ook overal tegen.

De volgende ochtend reizen we door naar het kuuroord Zolvata, waar we op het afgesproken adres niet terecht kunnen en opzoek moeten gaan naar een ander onderkomen. Dat was geen enkel probleem, want het stikt er van de hotels en pensions. We vinden een goed onderkomen in een prachtig nieuw pension, waarvan naar later blijkt, de vrouw Duits spreekt en dat maakt het een stuk makkelijker.
Zolvata is een zeer mooie plaats met authentieke bouwstijlen. Het is gebouwd op een zoutberg. We maken van hieruit enkele uitstapjes. Eerst naar de zout mijnen in Praid. Het is een belevenis in de mijnen die je niet snel vergeet. Er zit een compleet  speeldorp voor kinderen op 700 meter diep.
Kinderen, maar ook ouderen die problemen hebben met de luchtwegen, kunnen hier kuren. Het is een wonderlijke wereld daar onder de grond.
Ook zijn we naar een meer Lac Ursu geweest met versteende bomen, we zitten zo hoog dat we compleet in de sneeuw rijden Dus even sneeuwballen gooien.
De natuur is overweldigend mooi in dit stuk van Roemenië  Met als verrassing een groot edelhert midden op de weg, helaas geen foto.

Na 2 overnachtingen gaat de reis verder naar Satu Mare, een stad dichtbij de grens van Hongarijë. De route loopt hoog door de bergen. Een mooie maar vermoeiende tocht, want de wegen zijn abominabel slecht, vrij smal en met diverse gaten in weg en werkzaamheden en de Roemenen rijden als kamikaze piloten, inhalen vlak voor een bocht is gemeengoed.
Laat in de middag komen we aan bij ons hostel. Er valt weinig te zeggen over deze stad. Het heeft geen uitstraling en het beste is zo snel mogelijk doorrijden.

De volgende dag is het woensdag en we verlaten met weinig weemoed deze plek. Op naar Boedapest, het is werkelijk een genot om eens weer op een fatsoenlijke  autobaan te rijden. We schieten snel op en naderen kort na de middag deze wereldstad met meer dan 2 miljoen inwoners.
Het is razend druk in de stad. Het verkeer raast er 4 tot 5 rijen dik doorheen. We bereiken toch met weinig problemen ons hotel. Het is een paar dagen genieten van deze historische stad met veel bezienswaardigheden en winkelstraten met de allure van een grote westerse stad.. Amsterdam lijkt hierbij een dorp. Wat op valt is het aantal auto’s van topmerken, zoals Audi, BMW en VW.waar van veel SUV”s en bijna geen oude auto’s.
Om deze stad goed te willen bekijken heb je minimaal een week nodig.

Vrijdagmorgen vertrekken we richting Oostenrijk naar ons laatste overnachtingadres in Suben. De reis loopt ook nu voorspoedig en we maken nog een tussenstop in het stadje Melk, waar je vanaf de autobaan een enorm groot en bijzonder Stift Klooster ziet. Met de vorige bezoeken altijd voorbij gereden, maar nu hadden we gelegenheid. Een prachtig mooi typisch Oostenrijks plaatsje met zo’n prachtig Klooster, het was het stoppen waard.
Gasthof Labmayer in Suben is geen onbekende voor  de mensen van Bohero. Er is ook in het verleden meermalen gebruik gemaakt van dit adres en de ontvangst was dan ook hartelijk. Na een goede maaltijd en een lekker biertje, blijkt dat er ook een groepje mensen van een stichting uit Drachten logeert die nacht.
We maken kennis en zij vertellen dat hun stichting hulp geeft in Medias en dat ook al jaren doet. We wisselen wat gegevens uit en zij zijn nieuwsgierig naar onze kringloop activiteiten. Zij zullen nog van zich laten horen.